ضامن آهو

ابن شهر آشوب در مناقب گوید: دسته‏ای از مصنفان از آن حضرت روایت نقل کرده‏اند مانند: ابو بکر خطیب در تاریخش و ثعلبی در تفسیرش و سمعانی در رساله‏اش و ابن معتز در کتابش و نیز عده‏ای دیگر. جنابذی در معالم العترة گوید: عبد السلام بن صالح هروی و داود بن سلیمان و عبد الله بن عباس قزوینی و طبقه آنان از امام رضا (ع) روایت نقل کرده‏اند. همچنین ابن شهر آشوب در مناقب گوید: از راویان موثق آن حضرت احمد بن محمد بن ابو نصر بزنطی و محمد بن فضیل کوفی ازدی و عبد الله بن جندب بجلی و اسماعیل بن سعد احرص اشعری و احمد بن محمد اشعری و از اصحاب آن حضرت حسن بن علی خزاز مشهور به وشاء و محمد بن سلیمان دیلمی بصری و علی بن حکم انباری و عبد الله بن مبارک نهاوندی و حماد بن عثمان ناب و سعد بن سعد و حسن بن سعید اهوازی و محمد بن فضل رجحی و خلف بصری و محمد بن سنان و بکر بن محمد ازدی و ابراهیم بن محمد همدانی و محمد بن احمد بن قیس بن غیلان و اسحاق بن معاویه خصیبی از آن حضرت روایت نقل کرده‏اند.

در تهذیب التهذیب آمده است: از آن حضرت فرزندش محمد و ابو عثمان مازنی نحوی و علی بن علی دعبلی و ایوب بن منصور نیشابوری و ابو صلت عبد السلام بن صالح هروی و مامون بن رشید و علی بن مهدی بن صدقه، که نسخه‏ای نیز به نقل از امام رضا (ع) نزد او موجود است، و ابو احمد داود بن سلیمان بن یوسف قاری قزوینی، که او نیز نسخه‏ای به نقل از امام رضا (ع) دارد، و عامر بن سلیمان طایی، که نسخه‏ای بزرگ به نقل از امام رضا (ع) نزد اوست، و ابو جعفر محمد بن محمد بن حبان تمار و نیز عده‏ای حدیث نقل کرده‏اند.

حاکم در تاریخ نیشابور نویسد: از جمله ائمه حدیث که از آن حضرت (ع) حدیث نقل کرده‏اند آدم بن ابی ایاس و نصر بن علی جهضمی و محمد بن رافع قشیری و عده‏ای دیگر می‏باشند.

منبع : پایگاه حوزه

تمبر اختصاصی جشنواره فرهنگی و هنری امام رضا(ع) از امروز به‌مدت ‪ ۱۰‬روز در محل نمايشگاه فرهنگ رضوی در گرگان درمعرض ديد علاقه مندان است.

اين تمبر به سفارش اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامی گلستان آماده شده است.

منبع:خبرگزاری جمهوری اسلامی

مرحوم علامه مجلسی می‎نویسد: علمای ما و علمای عامه درباره این که امام رضا علیه السلام با اجل خود از دنیا رفته، یا این که او را با سم شهید کرده‎اند و بنا بر قول اخیر آیا مامون این جنایت را مرتکب شده یا کس دیگر، اختلاف نموده‎اند و در میان شیعیان مشهور این است که امام رضا علیه السلام در اثر سمی که مامون به او داده، شهید شده است، تنها مرحوم سید علی بن طاوس و همچنین اربلی در کشف الغمة، این نسبت را انکار کرده‎اند.(1)

بعضی این قول را به شیخ مفید نیز نسبت داده‎اند ولی ظاهر عبارت شیخ مفید در ارشاد چنین است که او نیز قائل به مسمومیت امام بوده است، زیرا او نوشته:

... تا این که رای مامون را درباره آن حضرت دگرگون ساختند و تصمیم به کشتن آن بزرگوار گرفت و چنان شد که روزی آن حضرت با مامون طعامی خوردند و حضرت از آن طعام بیمار شد و مامون نیز خود را به تمارض زد.

سپس مفید در تفصیل این جریان غم انگیز آورده است که: محمد بن علی بن حمزه از منصور بن بشیر از عبدالله بن بشیر روایت کرده که گفت:

مامون به من دستور داد ناخن‎های خود را بلند کنم و این کار را برای خود عادی نمایم و برای کسی درازی ناخن خود را نشان ندهم، من نیز چنان کردم، سپس مرا خواست و چیزی به من داد که شبیه به تمر هندی بود و به من گفت: این را به دو دست خود بمال، و من چنان کردم سپس برخاسته و مرا به حال خود گذارد و پیش حضرت رضا علیه السلام رفته، گفت: ....

لقب : رضا – صابر – رضی

کنیه : ابو الحسن (ابوالحسن ثانی)

مدت عمر : 55 سال

مدت امامت : 20 سال

عهده داری امامت : در سن 35 سالگی

محل تولد : مدینه منوره

سال تولد : یازدهم ذیقعده سال 148 هجری قمری

محل شهادت : طوس

زمان شهادت : سی ام ماه صفر سال 203 هجری قمری

مادر : تکتم (طاهره)

پدر : امام موسی بن جعفر (ع)

همسر : ام حبیب (سبکیه)

فرزندان : امام جواد (ع) – فاطمه – حسین

خلفای معاصر : هارون الرشید ده سال – محمدامین پنج سال – عبدالله مأمون پنج سال

امام بعد از آن حضرت : پسرش جواد الائمه که به هنگام شهادت امام رضا(ع) ، 7 سال بیش نداشت

خدایا رحمت فرست بر علی بن موسی الرضا پسندیده ، امام با تقوی و پاک ، و حجت تو بر هرکه روی زمین است و هرکه زیر خاک ، صدیق شهید ، رحمت بسیار و تمام با برکت و پیوست و پیاپی و دنبال هم ، چنان بهترین رحمتی که بر یکی از اولیائت فرستادی .

«دوست هر كس عقل او و دشمن وی نادانی اوست»

عقل است تو را يار و ترا ياور و دوست                         پيونــد هميشـه تـو و عقـل نكوسـت

پرسـيد اگر كسـی كه نادانـی چيست؟                       از قـول رضـا بگويـمش دشـمن اوست  

«هر آن كس كه به زندگی ساده رضايت دهد، خداوند به عمل ساده او راضی خواهد شد»

 آرامشـــی از جـهــان هســتی دارد                          هـر كس كه بـه سـاده زيستی رو آرد

مقبـــول  خداســـت نيــّت ســاده او                          آن كس كه طريــق بنــدگی بسـپارد        

«برای رفع نيازهای مردم، شادمان كردن و رفع نگرانی از آنان كوشش كنيد»

بـــر درد دل خســـته مداوا باشــيد                           در آرزوی شـــادی دلهـــا باشـــيد

ايـن گفتـه ز گفتـار گهـر بار رضاست                          پيوسـته  بـه راه عشـق كوشـا باشـيد

«هرگز به اميد دوستی اهل بيت عصمت ،عمل صالح و عبادت خود را فروگذار نكنيد»

هـر چنـد بـه آل عشـق ايـمان داريد                          از عشــق نبــی و آل او سرشــاريد

هــرگز بــه چنيــن بهانــه زيبايــی                            فــرمان خــدای را فــرو مگذاريــد

با تشکر از خانم نسترن قدرتی

حقيقت توكل

سئل الـرضـاعليه السلام: عن حـد التـوكل؟ فقـال: أن لاتَخـافَ أحـدً إلاّالله

از امام رضا عليه السلام از حقيقت تـوكل سـوال شـد، فرمـود:

اين كه جز خدا از كسـى نترسى .

سلاح پيامبران

عن الـرضـا عليه السلام انه كـان يقـول لاصحـابه: عليكم بسِلاح اْلانبياء فقيل: وَ ما سلاحُ اْلانبياء؟ قال: الدعاء

حضـرت رضا عليه السلام هميشه به اصحاب خـود مـى فـرمود:

بر شما باد اسلحه پيامبران پرسيدند : اسلحه پيـامبـران چيست؟
فـرمـود: دعا.

صله رحم با كمترين چيز

عن الرّضا عليه السلام صِلْ رحمك وَ لَـوْ بشَربَة مِن ماءٍوَ أفضَل مـا تُوصل بِه الـرّحـِم كفُّ الاذّى عنها

امام رضا عليه السلام فرمود :

پيوند خـويشـاوندى را بر قرار كنيد گر چه با جرعه آبى باشد - وبهترين پيوند خـويشـاونـدى، خـود دارى از آزار خـويشـاونـدان است. -

 ويژگيهاى دهگانه عاقل

عن الرّضا عليه السلام

لا يتـم عَقل إمـرء مُسلـم حتـّى تكونَ فيه عَشر خِصـال- اَلخيــرُ مِنـهُ مـأمــُول - وَ الشّر منهُ مأمـُون - يَستكثِر قليلُ الخير مِن غيره - وَ يَستقل كَثيرُ الخير مـِن نفسه - لا يسام من طلب الحـوائج اليه - و لا يمل مـن طلب العلـم طول دهره - الفقرفى الله احبّ اليه مِن الغنى - و الذّل فى الله احب اليه مـن العز فى عدوه - و الخمـول اشهى اليه من الشهره - ثـم قال عليه السلام العاشرة و ما العاشرة؟ - قيل له: ما هى؟ - قال عليه السلام: لايرى احدا إلا قال: هو خير منى و اتقى -

امام رضا عليه السلام فرمود :

عقل شخص مسلمـان تمـام نيست, مگر ايـن كه ده خصلت را دارا بـاشـد -

ـ از او اميد خير باشد

ـ از بدى او در امان باشند

ـ خير اندك ديگرى را بسيار شمارد

ـ خير بسيار خود را اندك شمارد

ـ هـر چه حـاجت از او خـواهنـد دلتنگ نشـود.

ـ در عمر خود از دانش طلبى خسته نشود

ـ فقـر در راه خـدايـش از تـوانگـرى محبـوبتـر بـاشــد

ـ خـوارى در راه خـدايـش از عزت بـا دشمنـش محبـوبتـر بـاشــد

ـ گمنـامـى را از پـر نـامـى خـواهـانتـر بـاشـد

ـ سپس فـرمـود: دهمى چيست و چيست دهمى ؟ به او گفته شـد: چيست؟

فـرمـود: كسي را ننگـرد جز ايـن كه بگـويـد او از مـن بهتـر و پـرهيز كـارتـــر است.

دوستى با مردم

عن الرّضا عليه السلام

التّودُّد الىَ النّاس نصفُ العَقل

امام رضا عليه السلام فرمود :

دوستى با مردم، نيمى از عقل و خرد ورزي است .

پاكيزگي

عن الرّضا عليه السلام

مِن أخلاقِ الاَنبياء التّنظُّف

امام رضا عليه السلام فرمود :

از اخلاق پيـامبـران, نظافت و پـاكيزگــى است .

نتيجه كار خوب وبد

عن الرّضا عليه السلام

الـمستتر بـالـْحسنه يـَعـدلُ سبعين حسنة - وَ الْمذيع بالسّيئة مَخذُول - وَ المُستتر بالسّيئَة مغفوُر لَه -

امام رضا عليه السلام فرمود :

پنهان كننده كار نيك (پاداشش) برابر هفتاد حسنه است - و آشكار كننده كار بد سـر افكنـده است - و پنهان كننـده كـار بـد آمـرزيـده است .

سه ويژگى برجسته مومن

عن الرّضا عليه السلام

لايكـون الْمُـؤمـن مُـؤمنـاً حتـى تكـون فيه ثلاثُ خصـال ـ سنّة من ربّهـ وسنّة من نبيّه ـ و سنّة من وليّه فـَامّا السّنة مـِن رَبّه فكتمان سـرّه - و امّـا السّنة من نبيّه فمـُداراة النّاس - و امّـا السّنه مـن وليّه فـاصّبـر فـى الْبـأسـاء و الضّـرّاء -

امام رضا عليه السلام فرمود :

مـومـن ، مـومـن واقعى نيست، مگـر آن كه سه خصلت در او بـاشــد - سنتـى از پـروردگـارش و سنتـى از پيـامبـرش و سنتـى از امـامـش - اما سنت پروردگارش، پـوشاندن راز خود است - اما سنت پيغمبرش ، مدارا و نرم رفتارى با مردم است - اما سنت امامـش، پس صبر كردن در زمان تنگدستـى و پريشان حالى است .

خوشي وعيش دنيا

سئل الامام الرضا عليه السلام: عن عيش الدنيا؟ فقال: سعة المَنزل وَ كثرةُ المُحبّين

از حضـرت امـام رضا عليه السلام: دربـاره خـوشـى در دنيـا سـوال شـد، فـرمـــــود : وسعت منزل وزيادى دوستان .

بخيل و حسود

عن الرّضا عليه السلام

ليـس لِبخيل راحَة - وَ لا لِحَسـُود لذّة - وَ لا لِملـوك وَفـاء - وَ لا لِكَذوب مُــروّة -

امام رضا عليه السلام فرمود :

بخيل را آسايشى نيست - و حسود راخوشى و لذتى نيست - و پادشاهان را وفايى نيست - و دروغگو را مروت و مردانگى نيست .

منبع : تحف العقول

پروردگارا! بر محمّد و خاندانش درود فرست‚ و از دوستت‚ خلیفه‌ات‚ حجّتت بر خلقت‚ و آن زبانی که معرف توست و گویای حکمت تو‚ و آن چشم بینای تو در میان مخلوقاتت‚ و گواه بر بندگانت... بزرگمرد مجاهد کوشا‚ بنده پناهنده به تو‚ دفاع کن.

خداوندا! او را از شرّ آنچه آفریدی و پدید آوردی و ایجاد نمودی و پروراندی و تصویر نمودی در امان دار‚ و او را از پیش رو و پشت سر و از راست و چپ‚ و بالا‌ و پایین محافظت فرما‚ آن‌گونه که هرکه در حفاظت تو باشد ضایع نگردد.

در وجود او‚ پیامبرت را‚ و وصیّ پیامبرت را‚ و پدرانش را; پیشوایانت و ارکان دینت را ‍ که درود تو بر تمامی آنان باد‍ حفظ نما‚ و او را در امانت خودت که هرگز ضایع نگردد‚ و در همسایگی‌ات که مورد تعرّض قرار نگیرد‚ و در نگهداری و حمایت خودت که مورد ظلم واقع نشود‚ قرار ده.

خدایا! او را به امان محکمت درامان دار‚ که هرکه در آن قرار گیرد هرگز شکست نخورد‚ و او را درحمایت خودت که هر که در آن باشد ظلم نبیند قرار ده‚ و او را به یاری برترت یاری ده‚ و به قدرتت توانایش کن‚ و فرشتگانت را پشت سر او قرار ده.

بارالها! دوست دار هرکه او را دوست دارد‚ و دشمن‌دار هرکه با او بستیزد‚ و زره محکمت را بر او بپوشان‚ و فرشتگانت را گرداگرد او قرار ده.

پروردگارا! او را به برتر از مقامی که عدالت گسترانِ از پیروان پیامبرانت را به آن مقام رساندی‚ برسان.

خداوندا! شکاف‌ها را با او پر کن‚ گسستگی‌ها را به او پیوسته دار‚ ظلم را به او بمیران‚ عدالت را نمایان ساز‚ و زمین را به عمر طولا‌نی‌اش زینت‌بخش‚ و او را با یاری تا›یید کن‚ و با بیم نصرت نما‚ و برای او گشایشی آسان قرار ده‚ و از جانب خودت برای او برهانی قاطع بر دشمنت و دشمنش مقدّر کن.

بارالها! او را قائم منتظر قرار ده‚ و پیشوایی که به او مانع ظلم می شوی ‚ و او را با یاری قدرتمند و پیروزی نزدیک توانا کن‚ و او را وارث شرق و غرب جهان که برکتشان دادی قرار ده‚ سنّت پیامبرت را به او زنده کن‚ تا هیچ حقّی را به خاطر ترس از مخلوقی پنهان ندارد‚ یاورش را نیرو ده‚ و دشمنانش را خوار‚ و هرکه با او بستیزد و مکر کند نابود کن.

بارالها! به دست او ما را به راه هدایت و بزرگ و میانه‌ای ببر که تندرو به سوی او بازگردد و دنباله رو به آن برسد.

بارالها! ما را بر فرمانبری او نیرو‚ و بر همراهی او راست بگردان‚ و به متابعت او بر ما منّت گذار‚ و ما را در حزب او‚ که قیام کنندگان به امرت‚ و صبرکنندگان به همراهش‚ وآنان که با خیرخواهی برای او جویای خشنودی‌اند‚ قرار ده‚ تا این که در روز قیامت ما را در زمره یاوران و پشتیبانان و تقویت کنندگان حکومتش محشور گردانی.

بارالها! بر محمّد و خاندانش درود فرست‚ و این را از طرف ما برای خودت‚ در حالی که از هر شک و شبهه و خودنمایی و شهرت‌طلبی بدور باشد‚ قرار ده‚ تا بر غیر از تو بر آن اعتماد نکنیم‚ و قصدی جز تو نداشته باشیم‚ و ما را در جایگاه او وارد کن‚ و در بهشت همراه او قرار ده‚ و ما را در کار او به دلتنگی و خستگی و سستی و پراکندگی مبتلا‌ مساز‚ و ما را از کسانی قرار ده که از آنان برای یاری دینت کمک گرفته وبه آنان ولیّت را عزیزمی گردانی ‚ و به جای ما گروه دیگری را برنگزین چه این که این کار بر تو آسان و بر ما بسیار گران و دشوار است‚ وتو بر هر کار توانایی.

بارالها! بر والیان عهدش درود فرست‚ و ایشان را به آرزوهایشان برسان‚ و عمرشان را طولا‌نی ساز وآنان را یاری ده‚ و برای او آنچه از امر دینت را به آنان نسبت داده ای به نهایت برسان‚ و ما را پشتیبانان آنان و یاوران دینت قرار ده‚ و بر پدران پاکیزه اش و پیشوایان هدایتگر درود فرست.

 (  بحارالا‌نوار 93 / 330)

دو گانه دانستن ذات و صفات یعنی شرک

 امام رضا علیه السلام در حدیثی که محمد بن عرفه آن را روایت کرده است، سبب این را که اعتقاد به معتدد ذات و صفات حق تعالی شرک است، بیان و تفسیر می فرماید، راوی مذکور گفته است:

 به امام رضا علیه السلام عرض کردم: خداوند اشیا را به قدرت آفرید یا به غیر قدرت؟

امام رضا(ع) فرمود: جایز نیست گفته شود، که خداوند چیزها را به وسیله قدرت آفرید، زیرا اگر چنین گفته شود مانند آن است که چیزی غیر خدا را موجود دانسته ای، و آن را آلت و وسیله برای او قرار داده ای که خداوند توسط آن اشیا را آفریده است و چنین اعتقادی شرک به خداست، همچنین موجب این است که خداوند توصیف شده به این که اشیا را به وسیله غیر از خودش که قدرت است، آفریده است و خداوند نه ضعیف است و نه ناتوان و نه نیازمند به غیر، بلکه بالذات است نه به وسله قدرت.

 تقاوت میان اراده خداوند و خلق

 امام رضا علیه السلام در مورد دیگر، تفاوت میان معنای اراده خداوند و اراده بشر را بیان می فرماید، از صفوان بن یحیی روایت است، که گفت:

 به ابوالحسن علیه السلام عرض کردم: مرا از معنای اراده خداوند، و اراده مخلوق آگاه فرما.

امام فرمود: اراده مخلوق همان ضمیر اوست و آن چه به اندیشه او می رسد، و تصمیم می گیرد که به فعلیت برساند اما اراده خداوند، صرف ایجاد و آفرینش است نه چیز دیگر، زیرا برای خداوند غور و قصدو تفکر نیست، و این گونه صفات از آن آفریدگان است، . از ذات مقدس او منتفی است، بنابراین اراده خداوند، همان فعل اوست و چیزی جز آن نسیت، به فرمان ((کن)) اشیا موجود می شوند، بدون این که واژه ای در کار باشد و زبان به سخن آید، و اندیشه به کار افتد، و کیفیتی در نظر گرفته شود، زیرا ذات مقدس او ار محدوده کیفیت بیرون است.

  رؤیت خداوند

 از زمانی که علم کلام و جدل، در میان مسلمانان پدید آمد، و بر اثر مباحث آن، وحدت مسلمانان در تفسیر بسیاری مسائل اعتقادی که پایه های اساسی مکتب اسلام،  به شمار می روند، از میان رفت، موضوع رؤیت خداوند یکی از همین مباحث کلامی بوده، که میان مذاهب مختلف اسلام درباره آن اختلاف نظر واقع شده است.

 نظریه اهل بیت علیهم السلام در مسأله رویت، کاملا با توحید اصیل، که اسلام پیام آور آن است، هماهنگ می باشد، زیرا امکان دیدن خدا با چشم سر، که موجب اعتقاد به محدودیت اوست، نفی می کند. و آیاتی را که مشعر بر امکان رؤیت است، مانند آیه 22 و 23 سوره قیامت ((وجوه یومئذ ناظرة * إلی ربها ناظرة)) یعنی:(در آن روز صورت هایی شاداب و مسرور است و به پروردگارش می نگرد)  و قول خداوند متعال در آیه 15 سوره مطففین ((... کلا انهم عن ربهم یومئذ لمحجوبون)) یعنی:( چنین نیست که می پندارند بلکه آن ها در آن روز از پروردگارشان مججوبند) و آیه مبارکه 22 سوره فجر (( ... و جاء ربک و الملک صفاٴ صفاٴ)) یعنی:( و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند.) و آیات دیگری که بر این معنا دلالت دارد، حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام آن ها را متناسب با سیاق آیات، تفسیر و بیان می فرماید، که معنای قول خداوند متعال در آبه ((... إلی ربها ناظرة)) این است، که رخسار آنان درخشان است، و متنظر پاداش پروردگار خویشند، و به عطا و بخشش او چشم دوخته اند، و معنای آیه دوم این است که آنان از ثواب پروردگار خویش محجوب و محروم اند، زیرا نمی توان گفت که خداوند در مکانی است، از دید بندگانش، محجوب و مسنور است، و آیه سوم آنه که به آمدن توصیف شده، واژه (( أمر)) است، یعنی (( و جاء أمر ربک)) (فرمان پروردگارت آمد) برای این که آمدن و رفتن، به خداوند نسبت داده نمی شود، و این ها از صفات مخلوقات است، و اتصاف او بدین صفت ها که مسلترم خلو مکان از اوست، محال می باشد، تعالی عن ذلک علوا کبیرا (و خدا بسیار برتر از این سخن هاست)

امروز یه تم بسیار زیبا میذارم که خودم ساختم.اگه امتحانش کردید حتما اشکالاتشو بگید.این تم آقا امام رضا(ع) هست.

التماس دعا

تم اما رضا(ع)

تم 2 امام رضا(ع)

امام علی بن موسی الرضا علیه السلام فرمود:

1. هنگامی که ارده کردی نماز بخوانی، با بی رغبتی، کسالت، خواب آلودگی، عجله و مشغول به چیزی... نماز، به جا نیاور.

2. با حالت حضور قلب و سکون و آرامش و تأنی، مشغولنماز شو.

3. بر شما باد نماز با خشوع و خضوع.

4. در پیشگاه الهی چنان خاشع و خاضع باش که که خشیت و خوف از سیمای تو ظاهر گردد، و به وسیله طمأنینه خوف و رجا (امید) در تو ظهور پیدا کند.

5. در حالی که ترس و ورع شدیدی بر قلبت عارض گردیده و همچون بنده فراری و گنهکار که در مقابل مولایش قرار گرفته مقابل پروردگار بایست....

امام رضا(ع) فرمودند که : مرا به مظلومی و ستم و با زهر می کشند و در کنار قبر هارون دفن می کنند. خداوند تربت فبر مرا زیارتگاه و محل رفت و آمد شیعیان و محبانم قرار خواهد داد. ابالصلت هروی گوید : در مقابل امام ایستاده بودم رو به من فرمود : ای آباصلت به مکانی که هارون در آنجا دفن شده داخل شو و از هر گوشه آن چهارکنج مشتی خاک بیاور. من رفتم و خاک آوردم به من فرمود : یکی یکی ، از آن چهار مشت خاک را به من ده و او نزد درب ایستاده بود ، من از خاکها یکی را بدو دادم آن را بوئید و به زمین ریخت ، سپس رو به من کرد و گفت در اینجا برای دفن من قبری حفر می کنند و سنگی پیدا میشود که اگر همه ی کلنگ های خراسان گرد آیند نتوانند آن سنگ را از جا بیرون کنند.تا اینکه آن حضرت خاک آخر را گرفت و فرمود این خاک ، تربت من است ... راوی گوید زمانیکه مأمون وارد شد پیش روی مأمون طبقی از انگور بود که در میان میوه ها و در دست او خوشه انگوری که مقداری را هم خورده بود با دیدن آن حضرت با وی معانقه کرد و آن حضرت را در کنار خود نشانید. مأمون خوشه انگور را در دست داشت به آن جناب داد گفت یا ابن رسول الله من انگوری از این بهتر و شیرین تر تاکنون ندیده ام. این روایت دلالت دارد که امام رضا(ع) توسط خوراندن انگور مسموم و شهید شدند و یک خبر از طریق اهل سنت نیز نقل شده است روایت از علی بن حسین کاتب بغاء کبیر است که امام رضا(ع) تب کرده بودند : خواست که حجامت کند مأمون که به دیدار امام آمده بود چیزی از ظرف سفالین بیرون آورده به غلامش داد و غلام آن را با دست خرد نمود و مأمون آن را گرفت سپس مأمون به غلام خود گفت : آن را بیاور ، غلام آن را آورد و دانه دانه کرد غلام که دستش آغشته به سم بود با آن دست آلوده آب انار را گرفت و مأمون با اصرار زیاد آب انار را به آن حضرت خوراند. پس از رفتن مأمون امام رضا(ع) پنج بار از هوش رفت و بار آخر که به هوش آمد این آیات را تلاوت نمود : اگر شما در خانه هایتان باشید آنانکه شهادت بر ایشان تقدیر شده به خوابگاههای خود رهسپار خواهند شد. امر پروردگار قضا و حکمی است انجام شدنی. (قُل لَو کُنتُم فی بُیُوتِکُم لَبَرَزَ الذینَ کُتِبَ عَلیهِم القتلُ إلی مَضاجِعِهِم)   

من يونس بن عبدالرحمن بصره ای از گرمای تابستان كلافه شده ام چند روزی است كه گرمای مدينه به اوج خود رسيده طاقتم طاق شده و دلم برای هوای شرجی و نسيم دريای بصره تنگ شده است. اما امروز آن چه بيشتر از گرمای تابستان آزارم می دهد مساله نمك نشناسی برخی دوستان و آشنايان است كسانی كه نمك می خورند و نمكدان می شكنند! خدا می داند از بيشتر كسانی كه به آنها خوبی كرده ام بدی ديده ام و دردناكتر از همه اين كه عده ای رو در رو با آدم خوبند، يعنی خوش و بش می كنند، و ظاهراً احترام آدم را دارند اما پشت سر بد گويی می كنند ودست از غيبت و تهمت برنمی دارند....

با ولادت حضرت جواد(ع) گروه واقفیه خلع سلاح شدند. اما حسد ورزها و تنگ نظرها گستاخی را به جایی رساندند که ادعا میکردند که حضرت جواد(ع) فرزند علی بن موسی نیست. آنها عوام فریبانه عدم شباهت میان پدر و فرزند از نظر رنگ چهره را بهانه قرار دادند. گفتند : امامی که گندمگون باشد تاکنون وجود نداشته است. امام رضا(ع) فرمودند : او فرزند من است آنان قیافه شناسان را دعوت کردند. یک روز تمام عمه و عمو ها –برادران و خواهران امام رضا(ع)-در باغی جمع شدند و آن حضرت در حالیکه جامه ای گشاده و پشمین برتن و کلاهی برسر و بیلی بر دوش داشت ، در میانه باغ به باغبانی مشغول شدند. با حضور امام جواد(ع)قیافه شناسان پس از تفحص گفتند : پدرش در میان این جمع نیست و اشخاص حاضر را یکی پس از دیگری شناسائی نمودند که هریک چه نسبتی با امام جواد(ع) دارند. آنان گفتند : اگر پدرش در اینجا باشدباید همان مردی که بیل در دست دارد بوده باشد زیرا ساق پاهای این دو ، مثل هم است. توطئه و دسیسه مخالفان و بدخواهان برای خاموش ساختن نور امامت و ولایت به رسوایی انجامید و خداوند نیز آنان را ذلیل و خوار نمود.

عمل صالح و دوستى آل محمد

عن الرّضا عليه السلام

لاتدعوا العمـل الصالـح و الاجتهاد فى العبادة اتكالا على حب آل محمد عليهم السلام و لا تدعوا حبّ آل محمـدعليهم السلام لامرهـم اتّكـالاً علـى العبـادة فـانـّه لايقـبل احـدهـمـا دون الاخر

امام رضا عليه السلام فرمود  :

مبادا اعمال نيك را به اتكاى دوستى آل محمد عليهم السلام رها كنيد و مبادا دوستى آل محمد عليهم السلام را به اتكاى اعمال صالح از دست بدهيد زيرا هيچ كدام از ايـن دو , به تنهايى پذيرفته نمى شود.

پنج صفت مهم

عن الرّضا عليه السلام

خمـسٌ مـن لـم تكـن فيه فلاتـرجـوه لشـىءٍ مـن الـدنيـا و الاخـرة من لم تعرف الوثاقه فى ارومته و الكرم فى طباعهوالرصانة فى خلقهوالنبل فى نفسهو المخافة لربّه

امام رضا عليه السلام فرمود :

پنج صفت است كه در هر كس نباشد اميد چيزى از دنيا و آخرت به او نداشته باشيد

ـ كسى كه درنهادش اعتماد نبينى

ـ و كسى كه در سرشتـش كرم نيابـى

ـ و كسـى كه در آفرينشـش استـوارى نبينى

ـ و كسى كه در نفسش نجابت نيابى

ـ و كسى كه از خدايش ترسناك نباشد

نتيجه رضايت از خدا

عن الرّضا عليه السلام

مَن رَضى عن الله تعالى بالقَليل مِن الرّزق رضَى الله منه بالقَليل مِنَ العَمل

امام رضا عليه السلام فرمود :

هر كـس به رزق و روزى كم از خدا راضى باشد، خداوند از عمل كم او راضى خواهد بود .

برخورد مناسب با چهار گروه

عن الرّضا عليه السلام

اصحاب السلطان بـالحَذر وَ الصـّدّيق بـالتّـواضُع وَ العدوّ بـالتّحـــرُز وَ العامّة بالبشـر

امام رضا عليه السلام فرمود :

با سلطان و زمامـدار با تـرس و احتياط همراهى كن - وبا دوست با تواضع و فرو تنی - و با دشمـن بـا احتيـاط و اجتناب - و بـا مـردم بـا روى خـوش .

ديدار و اظهار دوستى با هم

عن الرّضا عليه السلام

تزاوَرُوا تحـابـوا و تصـافحُـوا و لا تحـاشمـوا

امام رضا عليه السلام فرمود :

به ديدن يكديگر رويد تا يكديگر را دوست داشته باشيدو دست يكديگر رابفشاريد و به هم خشم نگيريد.

ميانه روى و احسان

عن الرّضا عليه السلام

عليكم بالقَصد فى الْغِنى وَ الْفَقر وَ الْبرّ مِن القليل و الكثير -فان الله تبارك و تعالـى يعظم شقّة التـَّمرة حتـى يـَأتـى يـَوْم الْقيمة كجبل احـد -

امام رضا عليه السلام فرمود :
بر شما باد به ميانه روى در فقـر و ثروت -ونيكى كردن چه كم و چه زياد -زيرا خـداوند متعال در روز قيامت يك نصفه خرما را چنان بزرگ نمايـد كه ماننـد كـوه احد باشد .

بهترين اعمال بعد از واجبات

عن الرّضا عليه السلام

ليـس شـَىء مِـن اْلاعْمـالِ عنـد الله عزّوجلّ بعدَالفـرائض أفضل مِن إدْخـالِ السُّرور علَى المؤمن

امام رضا عليه السلام فرمود :

بعد از انجام و اجبات، كارى بهتر از ايجاد خـوشحالى براى مومن، نزد خداوند بزرگ نيست .

نتيجه خدمت به مؤمن

عن الرّضا عليه السلام

مَـن فـرّج عن مـومـن فـرّج الله عَن قَلبه يـَوم القيمة

امام رضا عليه السلام فرمود :

هر كس اندوه و مشكلى را از مومنى بر طرف نمايد خداوند در روز قيامت انـدوه را از قلبش بر طرف سازد .

حسن ظن به خدا

عن الرّضا عليه السلام

أحسـن الظّن بالله فانّ مَن حسـن ظنّه بالله كان عنـد ظنّه وَ مَن رَضى باْلقَليل مِنَ الرّزق قُبلَ مِنه اليَسير مِن العمل وَ مَن رَضى باليَسير مِن الحلال خفّت مؤونته و نعم اهلهوَ بصّره الله دار الدّنـيا وَ دَواءهـا وَ أخـرَجه منها سـالِماً إلى دارالسّلام

امام رضا عليه السلام فرمود :

به خداوند خوشبين باش، زيرا هر كه به خدا خوشبين باشد، خدا با گمان خـوش او همراه است و هر كه به رزق و روزى اندك خشنود باشد، خـداوند به كردار اندك او خشنود باشد و هر كه به اندك از روزى حلال خشنود باشـد، بارش سبك و خانـواده اش در نعمت باشد و خـداوند او را به دنيا و دوايـش بينا سازد و او را از دنيا به سلامت به دارالسلام بهشت مي رساند.

بدترين مردم

عن الرّضا عليه السلام

إنّ شـرّ النـّاس مـَن مَنع رفـدَه - وَ أكل وحـدَه - وَ جلـدَ عبـدَه -

امام رضا عليه السلام فرمود :

به راستـى كه بـدترين مردم كسى است كه يارى اش را (از مردم) باز دارد و تنها بخورد  و افراد تحت امرش را بزند.

منبع : تحف العقول

از  روزگار پـــَر زدن چشــمهای تــو                      مانـده بـرای ما نفسـی از صدای تو

يـك  آسمان سپيده كه در سطر سطر آن             خورشـيد می گذارد پـا جای پای تو

بی شك زمين نبود و بهاری نمی شكفت             گل هـا اگر نـمی بودنـد آشـنای تو

يـا  واژه درضـمير خودش واژگی نداشت                نـامی  اگر گزيـده نـمی شد برای تو

روز حسـاب آمده اسـت و گذشـته اسـت              دنيـا هنـوز می چرخـد بـا رضای تو

ای گنبــد طلــای تــو گلدســته زميـن                   ای چرخـش زمانـه بـر انگشتهای تو

ای چشـمهای سـبز خـدا ، ای نگفتنـی                ای جـان آسـمانی دريـا فـدای تـو

از من دلــی بســاز بـه شـكل كبوتـری                 تا ... تا  هميشه پر بزنم در هوای تو

نام شاعر :   محمدجواد آسمان

Emam Reza (A.S.), the eighth Shi'ite Emam was born on Thursday 11th Zee al-Qa'adah 148 A.H. /29 December 765 A.D. in Medina. The new-born child was named Ali by his holy father, Emam Musa al-Kazim (A.S.), the seventh Shi'ite Emam. He was divinely entitled al-Reza and his nickname was Abul Hasan. For many times Emam Musa Al-Kazem (A.S) explicitly introduced his eldest son "Ali" as his immediate successor to accede to the divine position of Emamat. Subsequent to the martyrdom of his father in Baghdad, on the 25th of Rajab 183 A.H. / 1 September, 799 A. D. in the prison of Abbasid caliph, Harunal_rashid, he attained the holy position of Emamat, when he was thirty five years old, and he held that divine position for twenty years. Three Abbasid caliphs were his contemporaries: for the first ten years Harun al- Rashid, for next five years Amin and finally for the last five years Ma'mun.